ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ · ਅੰਗ ੭੧੨
Sri Guru Granth Sahib Ji, Ang 712 — line-by-line, GurMatt-based meanings (4 approved)
📖 ਸੇਵਾਲੇਖ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹੋ · Open in SevaLekhਬਿਨੁ ਸਿਮਰਨ ਜੋ ਜੀਵਨੁ ਬਲਨਾ ਸਰਪ ਜੈਸੇ ਅਰਜਾਰੀ ॥
bin simaran jo jeevan balanaa sarap jaise arajaaree ||
ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜੋ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਝ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਜੋ ਕੇਵਲ ਜ਼ਹਿਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਡੰਗਦਾ ਹੈ)
To live without meditating on the Supreme is like the life of a snake, who passes its long lifespan merely accumulating venom.
ਨਵ ਖੰਡਨ ਕੋ ਰਾਜੁ ਕਮਾਵੈ ਅੰਤਿ ਚਲੈਗੋ ਹਾਰੀ ॥੧॥
nav kha(n)ddan ko raaj kamaavai a(n)t chalaigo haaree ||1||
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ (ਨੌਂ ਖੰਡਾਂ) ਦਾ ਰਾਜ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ ਹਾਰ ਕੇ ਹੀ ਇੱਥੋਂ ਚਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ॥
Though one might conquer and rule the nine realms of the earth, in the end, they will depart empty-handed, having lost the ultimate wager of life.
ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਗੁਣ ਤਿਨ ਹੀ ਗਾਏ ਜਾ ਕਉ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥
gun nidhaan gun tin hee gaae jaa kau kirapaa dhaaree ||
ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਹਰਿ ਦੇ ਗੁਣ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਹਨਾ ਦੇ ਉੱਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਖੁਦ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ ॥
Only those upon whom the Supreme has bestowed His own grace sing the praises of the Divine, the Treasure of Virtue.
ਸੋ ਸੁਖੀਆ ਧੰਨੁ ਉਸੁ ਜਨਮਾ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੨॥੨॥
so sukheeaa dha(n)n us janamaa naanak tis balihaaree ||2||2||
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਸੱਚੇ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੁਬਾਰਕ (ਸਫ਼ਲ) ਹੈ; ਨਾਨਕ ਅਜਿਹੇ ਗੁਰਮੁਖ ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਨ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ॥
That person alone leads a truly peaceful life, and blessed is their birth into this world; Nanak is forever a sacrifice unto such a beloved, Gurmukh.
ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨ ਚਉਪਦੇ
Toddee mahalaa panjavaa ghar doojaa chaupadhe
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
ਧਾਇਓ ਰੇ ਮਨ ਦਹ ਦਿਸ ਧਾਇਓ ॥
dhaio re man dheh dhis dhaio ||
ਮਾਇਆ ਮਗਨ ਸੁਆਦਿ ਲੋਭਿ ਮੋਹਿਓ ਤਿਨਿ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਭੁਲਾਇਓ ॥ ਰਹਾਉ ॥
maiaa magan suaadh lobh mohio tin prabh aap bhulaio || rahaau ||
ਹਰਿ ਕਥਾ ਹਰਿ ਜਸ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਸਿਉ ਇਕੁ ਮੁਹਤੁ ਨ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਾਇਓ ॥
har kathaa har jas saadhasa(n)gat siau ik muhat na ih man laio ||
ਬਿਗਸਿਓ ਪੇਖਿ ਰੰਗੁ ਕਸੁੰਭ ਕੋ ਪਰ ਗ੍ਰਿਹ ਜੋਹਨਿ ਜਾਇਓ ॥੧॥
bigasio pekh ra(n)g kasu(n)bh ko par gireh johan jaio ||1||
ਚਰਨ ਕਮਲ ਸਿਉ ਭਾਉ ਨ ਕੀਨੋ ਨਹ ਸਤ ਪੁਰਖੁ ਮਨਾਇਓ ॥
charan kamal siau bhaau na keeno neh sat purakh manaio ||
ਧਾਵਤ ਕਉ ਧਾਵਹਿ ਬਹੁ ਭਾਤੀ ਜਿਉ ਤੇਲੀ ਬਲਦੁ ਭ੍ਰਮਾਇਓ ॥੨॥
dhaavat kau dhaaveh bahu bhaatee jiau telee baladh bhramaio ||2||
ਨਾਮ ਦਾਨੁ ਇਸਨਾਨੁ ਨ ਕੀਓ ਇਕ ਨਿਮਖ ਨ ਕੀਰਤਿ ਗਾਇਓ ॥
naam dhaan isanaan na keeo ik nimakh na keerat gaio ||
ਨਾਨਾ ਝੂਠਿ ਲਾਇ ਮਨੁ ਤੋਖਿਓ ਨਹ ਬੂਝਿਓ ਅਪਨਾਇਓ ॥੩॥
naanaa jhooTh lai man tokhio neh boojhio apanaio ||3||
ਪਰਉਪਕਾਰ ਨ ਕਬਹੂ ਕੀਏ ਨਹੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਧਿਆਇਓ ॥
paraupakaar na kabahoo ke'ee nahee satigur sev dhiaaio ||
ਪੰਚ ਦੂਤ ਰਚਿ ਸੰਗਤਿ ਗੋਸਟਿ ਮਤਵਾਰੋ ਮਦ ਮਾਇਓ ॥੪॥
pa(n)ch dhoot rach sa(n)gat gosaT matavaaro madh maio ||4||
ਕਰਉ ਬੇਨਤੀ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਵਛਲ ਸੁਣਿ ਆਇਓ ॥
karau benatee saadhasa(n)gat har bhagat vachhal sun aaio ||
ਨਾਨਕ ਭਾਗਿ ਪਰਿਓ ਹਰਿ ਪਾਛੈ ਰਾਖੁ ਲਾਜ ਅਪੁਨਾਇਓ ॥੫॥੧॥੩॥
naanak bhaag pario har paachhai raakh laaj apunaio ||5||1||3||
ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
Toddee mahalaa panjavaa ||
ਮਾਨੁਖੁ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਬਿਰਥਾ ਆਇਆ ॥
maanukh bin boojhe birathaa aaiaa ||
ਅਨਿਕ ਸਾਜ ਸੀਗਾਰ ਬਹੁ ਕਰਤਾ ਜਿਉ ਮਿਰਤਕੁ ਓਢਾਇਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥
anik saaj seegaar bahu karataa jiau mritak oddaiaa || rahaau ||
ਧਾਇ ਧਾਇ ਕ੍ਰਿਪਨ ਸ੍ਰਮੁ ਕੀਨੋ ਇਕਤ੍ਰ ਕਰੀ ਹੈ ਮਾਇਆ ॥
dhai dhai kirapan sram keeno ikatr karee hai maiaa ||
ਦਾਨੁ ਪੁੰਨੁ ਨਹੀ ਸੰਤਨ ਸੇਵਾ ਕਿਤ ਹੀ ਕਾਜਿ ਨ ਆਇਆ ॥੧॥
dhaan pu(n)n nahee sa(n)tan sevaa kit hee kaaj na aaiaa ||1||
ਕਰਿ ਆਭਰਣ ਸਵਾਰੀ ਸੇਜਾ ਕਾਮਨਿ ਥਾਟੁ ਬਨਾਇਆ ॥
kar aabharan savaaree sejaa kaaman thaaT banaiaa ||
ਸੰਗੁ ਨ ਪਾਇਓ ਅਪੁਨੇ ਭਰਤੇ ਪੇਖਿ ਪੇਖਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥
sa(n)g na paio apune bharate pekh pekh dhukh paiaa ||2||
ਸਾਰੋ ਦਿਨਸੁ ਮਜੂਰੀ ਕਰਤਾ ਤੁਹੁ ਮੂਸਲਹਿ ਛਰਾਇਆ ॥
saaro dhinas majooree karataa tuh moosaleh chharaiaa ||
ਖੇਦੁ ਭਇਓ ਬੇਗਾਰੀ ਨਿਆਈ ਘਰ ਕੈ ਕਾਮਿ ਨ ਆਇਆ ॥੩॥
khedh bhio begaaree niaaiee ghar kai kaam na aaiaa ||3||
ਭਇਓ ਅਨੁਗ੍ਰਹੁ ਜਾ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਕੋ ਤਿਸੁ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਇਆ ॥
bhio anugrahu jaa kau prabh ko tis hiradhai naam vasaiaa ||
ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕੈ ਪਾਛੈ ਪਰਿਅਉ ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥੪॥੨॥੪॥
saadhasa(n)gat kai paachhai pariaau jan naanak har ras paiaa ||4||2||4||
ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
Toddee mahalaa panjavaa ||
ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਿ ਬਸਹੁ ਰਿਦੈ ਹਰਿ ਨੀਤ ॥
kirapaa nidh basahu ridhai har neet ||
ਤੈਸੀ ਬੁਧਿ ਕਰਹੁ ਪਰਗਾਸਾ ਲਾਗੈ ਪ੍ਰਭ ਸੰਗਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥ ਰਹਾਉ ॥
taisee budh karahu paragaasaa laagai prabh sa(n)g preet || rahaau ||
ਦਾਸ ਤੁਮਾਰੇ ਕੀ ਪਾਵਉ ਧੂਰਾ ਮਸਤਕਿ ਲੇ ਲੇ ਲਾਵਉ ॥
dhaas tumaare kee paavau dhooraa masatak le le laavau ||
ਮਹਾ ਪਤਿਤ ਤੇ ਹੋਤ ਪੁਨੀਤਾ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨ ਗੁਨ ਗਾਵਉ ॥੧॥
mahaa patit te hot puneetaa har keeratan gun gaavau ||1||