ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ · ਅੰਗ ੧੦੯੩
Sri Guru Granth Sahib Ji, Ang 1093 — line-by-line, GurMatt-based meanings (4 approved)
📖 ਸੇਵਾਲੇਖ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹੋ · Open in SevaLekhਬੂਝਹੁ ਗਿਆਨੀ ਬੂਝਣਾ ਏਹ ਅਕਥ ਕਥਾ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
boojhahu giaanee boojhanaa eh akath kathaa man maeh ||
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਤਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਅਲਖੁ ਵਸੈ ਸਭ ਮਾਹਿ ॥
bin gur tat na paieeaai alakh vasai sabh maeh ||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਜਾਣੀਐ ਜਾਂ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
satigur milai ta jaaneeaai jaa(n) sabadh vasai man maeh ||
ਆਪੁ ਗਇਆ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਗਇਆ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖ ਜਾਹਿ ॥
aap giaa bhram bhau giaa janam maran dhukh jaeh ||
ਗੁਰਮਤਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਈਐ ਊਤਮ ਮਤਿ ਤਰਾਹਿ ॥
gurmat alakh lakhaieeaai uootam mat taraeh ||
ਨਾਨਕ ਸੋਹੰ ਹੰਸਾ ਜਪੁ ਜਾਪਹੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਤਿਸੈ ਸਮਾਹਿ ॥੧॥
naanak soha(n) ha(n)saa jap jaapahu tirabhavan tisai samaeh ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
ਮਨੁ ਮਾਣਕੁ ਜਿਨਿ ਪਰਖਿਆ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥
man maanak jin parakhiaa gur sabadhee veechaar ||
ਸੇ ਜਨ ਵਿਰਲੇ ਜਾਣੀਅਹਿ ਕਲਜੁਗ ਵਿਚਿ ਸੰਸਾਰਿ ॥
se jan virale jaane'eeh kalajug vich sa(n)saar ||
ਆਪੈ ਨੋ ਆਪੁ ਮਿਲਿ ਰਹਿਆ ਹਉਮੈ ਦੁਬਿਧਾ ਮਾਰਿ ॥
aapai no aap mil rahiaa haumai dhubidhaa maar ||
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਦੁਤਰੁ ਤਰੇ ਭਉਜਲੁ ਬਿਖਮੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥੨॥
naanak naam rate dhutar tare bhaujal bikham sa(n)saar ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਮਨਮੁਖ ਅੰਦਰੁ ਨ ਭਾਲਨੀ ਮੁਠੇ ਅਹੰਮਤੇ ॥
manmukh a(n)dhar na bhaalanee muThe aha(n)mate ||
ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾਂ ਭਵਿ ਥਕੇ ਅੰਦਰਿ ਤਿਖ ਤਤੇ ॥
chaare ku(n)ddaa(n) bhav thake a(n)dhar tikh tate ||
ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਨ ਸੋਧਨੀ ਮਨਮੁਖ ਵਿਗੁਤੇ ॥
si(n)mirat saasat na sodhanee manmukh vigute ||
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਸਤੇ ॥
bin gur kinai na paio har naam har sate ||
ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ਵੀਚਾਰਿਆ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਗਤੇ ॥੧੯॥
tat giaan veechaariaa har jap har gate ||19||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥
salok mahalaa doojaa ||
ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਕਰੇ ਆਪਿ ਆਪੇ ਆਣੈ ਰਾਸਿ ॥
aape jaanai kare aap aape aanai raas ||
ਤਿਸੈ ਅਗੈ ਨਾਨਕਾ ਖਲਿਇ ਕੀਚੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥੧॥
tisai agai naanakaa khali keechai aradhaas ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa pehilaa ||
ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਤਿਨਿ ਦੇਖਿਆ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸੋਇ ॥
jin keeaa tin dhekhiaa aape jaanai soi ||
ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਨਾਨਕਾ ਜਾ ਘਰਿ ਵਰਤੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥੨॥
kis no kaheeaai naanakaa jaa ghar varatai sabh koi ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਸਭੇ ਥੋਕ ਵਿਸਾਰਿ ਇਕੋ ਮਿਤੁ ਕਰਿ ॥
sabhe thok visaar iko mit kar ||
ਮਨੁ ਤਨੁ ਹੋਇ ਨਿਹਾਲੁ ਪਾਪਾ ਦਹੈ ਹਰਿ ॥
man tan hoi nihaal paapaa dhahai har ||
ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਚੁਕੈ ਜਨਮਿ ਨ ਜਾਹਿ ਮਰਿ ॥
aavan jaanaa chukai janam na jaeh mar ||
ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਆਧਾਰੁ ਸੋਗਿ ਨ ਮੋਹਿ ਜਰਿ ॥
sach naam aadhaar sog na moh jar ||
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਮਨ ਮਹਿ ਸੰਜਿ ਧਰਿ ॥੨੦॥
naanak naam nidhaan man meh sa(n)j dhar ||20||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa panjavaa ||
ਮਾਇਆ ਮਨਹੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਮਾਂਗੈ ਦੰਮਾ ਦੰਮ ॥
maiaa manahu na veesarai maa(n)gai dha(n)maa dha(n)m ||
ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਨਾਨਕ ਨਹੀ ਕਰੰਮ ॥੧॥
so prabh chit na aaviee naanak nahee kara(n)m ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa panjavaa ||
ਮਾਇਆ ਸਾਥਿ ਨ ਚਲਈ ਕਿਆ ਲਪਟਾਵਹਿ ਅੰਧ ॥
maiaa saath na chaliee kiaa lapaTaaveh a(n)dh ||
ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਣ ਧਿਆਇ ਤੂ ਤੂਟਹਿ ਮਾਇਆ ਬੰਧ ॥੨॥
gur ke charan dhiaai too tooTeh maiaa ba(n)dh ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
ਭਾਣੈ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਇਓਨੁ ਭਾਣੈ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥
bhaanai hukam manaion bhaanai sukh paiaa ||
ਭਾਣੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿਓਨੁ ਭਾਣੈ ਸਚੁ ਧਿਆਇਆ ॥
bhaanai satigur melion bhaanai sach dhiaaiaa ||
ਭਾਣੇ ਜੇਵਡ ਹੋਰ ਦਾਤਿ ਨਾਹੀ ਸਚੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਇਆ ॥
bhaane jevadd hor dhaat naahee sach aakh sunaiaa ||
ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਸਚੁ ਕਮਾਇਆ ॥
jin kau poorab likhiaa tin sach kamaiaa ||
ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਸਰਣਾਗਤੀ ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥੨੧॥
naanak tis saranaagatee jin jagat upaiaa ||21||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
ਜਿਨ ਕਉ ਅੰਦਰਿ ਗਿਆਨੁ ਨਹੀ ਭੈ ਕੀ ਨਾਹੀ ਬਿੰਦ ॥
jin kau a(n)dhar giaan nahee bhai kee naahee bi(n)dh ||
ਨਾਨਕ ਮੁਇਆ ਕਾ ਕਿਆ ਮਾਰਣਾ ਜਿ ਆਪਿ ਮਾਰੇ ਗੋਵਿੰਦ ॥੧॥
naanak muiaa kaa kiaa maaranaa j aap maare govi(n)dh ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
M: 3
ਮਨ ਕੀ ਪਤ੍ਰੀ ਵਾਚਣੀ ਸੁਖੀ ਹੂ ਸੁਖੁ ਸਾਰੁ ॥
man kee patree vaachanee sukhee hoo sukh saar ||
ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਨ ਦੀ ਪੱਤ੍ਰੀ ਵਾਚਣੀ (ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨੀ) ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੁਖ (ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਨਿਚੋੜ) ਦਿੰਦੀ ਹੈ ॥
Reading the scroll of one's own mind (contemplating Truth within) yields the supreme essence of peace.
ਸੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਭਲਾ ਆਖੀਐ ਜਿ ਬੂਝੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥
so braahaman bhalaa aakheeaai j boojhai braham beechaar ||
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨੀ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਇਸ ਬ੍ਰਹਮ (ਨਾਸ਼ਵੰਤ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਪਸਾਰੇ) ਦੀ ਉਲਝਣ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਅਸਲੀ ਸੱਚ (ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ) ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ॥
True enlightenment belongs only to that mortal (the true Brahmin) who, deciphering the complexity of this cosmic expansion (the transient cosmos), remains deeply absorbed in contemplating the Ultimate Reality (the Eternal Source beyond).
ਹਰਿ ਸਾਲਾਹੇ ਹਰਿ ਪੜੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥
har saalaahe har paRai gur kai sabadh veechaar ||
ਗੁਰ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਰਾਹੀਂ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਦੀ ਅਸਲ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਆਪਣੇ ਆਚਰਣ ਵਿੱਚ ਗੁਰ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਢਾਲ ਕੇ, ਉਸ ਸੱਚ ਦੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ ॥
Only through contemplation of the Guru's Word does a person truly praise the Supreme; by molding the Guru's Word into one's character, one walks upon the divine path.