ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ · ਅੰਗ ੬੨੫
Sri Guru Granth Sahib Ji, Ang 625 — line-by-line, GurMatt-based meanings (3 approved)
📖 ਸੇਵਾਲੇਖ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹੋ · Open in SevaLekhਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਕਿਰਪਾਲੁ ਪ੍ਰਭੁ ਠਾਕੁਰੁ ਆਪੇ ਸੁਣੈ ਬੇਨੰਤੀ ॥
hoi dhiaal kirapaal prabh Thaakur aape sunai bena(n)tee ||
ਕਿਰਪਾਲ ਦਾਤਾ ਆਪ ਹੀ ਜੀਵ ਉੱਪਰ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ (ਪ੍ਰਵਾਣ ਕਰਦਾ) ਹੈ ॥
Out of His own grace, the Benevolent Giver embraces the living being with mercy and accepts their prayer.
ਪੂਰਾ ਸਤਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵੈ ਸਭ ਚੂਕੈ ਮਨ ਕੀ ਚਿੰਤੀ ॥
pooraa satagur mel milaavai sabh chookai man kee chi(n)tee ||
ਕਰਤਾਰ ਜੋ ਆਪ ਹਰ ਪੱਖ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮੇਲ (ਜੋੜ) ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਜਾਂ ਡਰ ਖਤਮ (ਚੁੱਕ) ਦਿੰਦਾ ਹੈ ॥
The Divine, supreme and flawless in all aspects, merges the living being into His own presence, bringing an absolute end to the mind's worries and fears.
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਵਖਦੁ ਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਵਸੰਤੀ ॥੪॥੧੨॥੬੨॥
har har naam avakhadh mukh paiaa jan naanak sukh vasa(n)tee ||4||12||62||
ਪੰਜਵੇ ਨਾਨਕ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਜੀਵਨ ਦਾਤਾ ਜੀਵ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ 'ਨਾਮ' ਰੂਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਦਾਰੂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੀਵ ਸਦਾ ਲਈ ਸੁਖ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ॥
(The Fifth) Nanak says that when the Giver of Life blesses the being's lips with the elixir of the Divine Name, that individual dwells forever in profound comfort and tranquility.
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soraTh mahalaa panjavaa ||
ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਏ ਅਨੰਦਾ ਦੁਖ ਕਲੇਸ ਸਭਿ ਨਾਠੇ ॥
simar simar prabh bhe ana(n)dhaa dhukh kales sabh naaThe ||
ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਧਿਆਵਤ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨਾ ਕਾਰਜ ਸਗਲੇ ਸਾਂਠੇ ॥੧॥
gun gaavat dhiaavat prabh apanaa kaaraj sagale saa(n)The ||1||
ਜਗਜੀਵਨ ਨਾਮੁ ਤੁਮਾਰਾ ॥
jagajeevan naam tumaaraa ||
ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਦੀਓ ਉਪਦੇਸਾ ਜਪਿ ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥
gur poore dheeo upadhesaa jap bhaujal paar utaaraa || rahaau ||
ਤੂਹੈ ਮੰਤ੍ਰੀ ਸੁਨਹਿ ਪ੍ਰਭ ਤੂਹੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਕਰਣੈਹਾਰਾ ॥
toohai ma(n)tree suneh prabh toohai sabh kichh karanaihaaraa ||
ਤੂ ਆਪੇ ਦਾਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ਕਿਆ ਇਹੁ ਜੰਤੁ ਵਿਚਾਰਾ ॥੨॥
too aape dhaataa aape bhugataa kiaa ih ja(n)t vichaaraa ||2||
ਕਿਆ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥
kiaa gun tere aakh vakhaanee keemat kahan na jaiee ||
ਪੇਖਿ ਪੇਖਿ ਜੀਵੈ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨਾ ਅਚਰਜੁ ਤੁਮਹਿ ਵਡਾਈ ॥੩॥
pekh pekh jeevai prabh apanaa acharaj tumeh vaddaiee ||3||
ਧਾਰਿ ਅਨੁਗ੍ਰਹੁ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭ ਸ੍ਵਾਮੀ ਪਤਿ ਮਤਿ ਕੀਨੀ ਪੂਰੀ ॥
dhaar anugrahu aap prabh savaiaamee pat mat keenee pooree ||
ਸਦਾ ਸਦਾ ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀ ਬਾਛਉ ਸੰਤਾ ਧੂਰੀ ॥੪॥੧੩॥੬੩॥
sadhaa sadhaa naanak balihaaree baachhau sa(n)taa dhooree ||4||13||63||
ਸੋਰਠਿ ਮਃ ੫ ॥
soraTh mahalaa panjavaa ||
ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਨਮਸਕਾਰੇ ॥
gur pooraa namasakaare ||
ਪ੍ਰਭਿ ਸਭੇ ਕਾਜ ਸਵਾਰੇ ॥
prabh sabhe kaaj savaare ||
ਹਰਿ ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥
har apanee kirapaa dhaaree ||
ਪ੍ਰਭ ਪੂਰਨ ਪੈਜ ਸਵਾਰੀ ॥੧॥
prabh pooran paij savaaree ||1||
ਅਪਨੇ ਦਾਸ ਕੋ ਭਇਓ ਸਹਾਈ ॥
apane dhaas ko bhio sahaiee ||
ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਕੀਨੇ ਕਰਤੈ ਊਣੀ ਬਾਤ ਨ ਕਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
sagal manorath keene karatai uoonee baat na kaiee || rahaau ||
ਕਰਤੈ ਪੁਰਖਿ ਤਾਲੁ ਦਿਵਾਇਆ ॥
karatai purakh taal dhivaiaa ||
ਪਿਛੈ ਲਗਿ ਚਲੀ ਮਾਇਆ ॥
pichhai lag chalee maiaa ||
ਤੋਟਿ ਨ ਕਤਹੂ ਆਵੈ ॥
toT na katahoo aavai ||
ਮੇਰੇ ਪੂਰੇ ਸਤਗੁਰ ਭਾਵੈ ॥੨॥
mere poore satagur bhaavai ||2||
ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਦਇਆਲਾ ॥
simar simar dhiaalaa ||
ਸਭਿ ਜੀਅ ਭਏ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥
sabh jeea bhe kirapaalaa ||
ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਗੁਸਾਈ ॥
jai jai kaar gusaiee ||
ਜਿਨਿ ਪੂਰੀ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥੩॥
jin pooree banat banaiee ||3||
ਤੂ ਭਾਰੋ ਸੁਆਮੀ ਮੋਰਾ ॥
too bhaaro suaamee moraa ||
ਇਹੁ ਪੁੰਨੁ ਪਦਾਰਥੁ ਤੇਰਾ ॥
eih pu(n)n padhaarath teraa ||
ਜਨ ਨਾਨਕ ਏਕੁ ਧਿਆਇਆ ॥
jan naanak ek dhiaaiaa ||
ਸਰਬ ਫਲਾ ਪੁੰਨੁ ਪਾਇਆ ॥੪॥੧੪॥੬੪॥
sarab falaa pu(n)n paiaa ||4||14||64||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੩ ਦੁਪਦੇ
soraTh mahalaa panjavaa ghar teejaa dhupadhe
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
ਰਾਮਦਾਸ ਸਰੋਵਰਿ ਨਾਤੇ ॥
raamadhaas sarovar naate ||
ਸਭਿ ਉਤਰੇ ਪਾਪ ਕਮਾਤੇ ॥
sabh utare paap kamaate ||
ਨਿਰਮਲ ਹੋਏ ਕਰਿ ਇਸਨਾਨਾ ॥
niramal hoe kar isanaanaa ||
ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਕੀਨੇ ਦਾਨਾ ॥੧॥
gur poorai keene dhaanaa ||1||
ਸਭਿ ਕੁਸਲ ਖੇਮ ਪ੍ਰਭਿ ਧਾਰੇ ॥
sabh kusal khem prabh dhaare ||
ਸਹੀ ਸਲਾਮਤਿ ਸਭਿ ਥੋਕ ਉਬਾਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੇ ॥ ਰਹਾਉ ॥
sahee salaamat sabh thok ubaare gur kaa sabadh veechaare || rahaau ||
ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਲੁ ਲਾਥੀ ॥
saadhasa(n)g mal laathee ||
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਭਇਓ ਸਾਥੀ ॥
paarabraham bhio saathee ||
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥
naanak naam dhiaaiaa ||
ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥੧॥੬੫॥
aadh purakh prabh paiaa ||2||1||65||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soraTh mahalaa panjavaa ||
ਜਿਤੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਚਿਤਿ ਆਇਆ ॥ ਸੋ ਘਰੁ ਦਯਿ ਵਸਾਇਆ ॥
jit paarabraham chit aaiaa || so ghar dhay vasaiaa ||